Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3693 K.2015/6085

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanlarla ayrı ayrı görüşerek kendisini başbakanlık danışmanının oğlu olarak tanıtıp inandırdıktan sonra, katılan S.. E..'ndan kendisine iş bulacağını söyleyerek 1.000 TL, katılan C.. E..'ndan F.. Belediyesi'nde makam şoförlüğü işi bulacağını söyleyerek 1.500 TL, katılan A.. K..'tan Ç.. Adliyesi'ndeki kafeteryaların ihalelerini katılan adına almak için 2.500 TL ve yine katılan M.. K..'dan da Ç.. Adliyesi'ndeki kafeteryaların ihalelerini katılan adına almak için farklı tarihlerde olmak üzere toplam 20.000 TL para almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ikrarı, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılan A.. K..'a karşı aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda ve çeşitli bahanelerle 1.000 TL ve 500 TL olmak üzere birden fazla kez katılandan menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında katılan A.. K..'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.