Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3738 K.2015/5962

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın H.. ilinde taksicilik yaptığı, olay günü sanığın D.. Devlet Hastanesi Başhekimi olarak göreve başlayacağını, aracının Adana ilinde serviste bulunduğunu, acilen Adana'ya gitmesi gerektiğini söyleyerek katılanın taksisi ile Adana'ya geldiği, katılanla birlikte lokantaya oturdukları, sanığın tamirde bilgisayarı olduğunu, üzerinde Türk parası olmadığını söyleyerek katılandan 150 TL para istediği, katılanın parayı vermesinin ardından sanığın telefonla konuşuyormuş gibi yaparak lokantadan ayrılıp gittiği, bu suretle sanığın hile ile katılanı ikna edip menfaat elde ederek atılı dolandırıcılık suçunu işlediği teşhis tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,