Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/377 K.2015/7455

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın baklava siparişi verme bahanesiyle şikayetçinin iş yerine gelerek o sırada iş yerinde bulunan şikayetçinin kızı tanığa dişçi Ali'den geldiğini, üzerinde bozuk para olmadığını, 100 TL alıp, işyerinden 200 TL göndereceğini belirterek 100 TL parayı aldığı, bir daha da geri dönmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun işlendiğine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş olup,

5237 sayılı sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,