Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3773 K.2015/7223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık B.. A..'nun, kendisini ... Yüksek Denetleme Kurulu üyesi, temyiz dışı diğer sanık I.. Ö..’i, A.. Ö.. ismiyle ve .... müfettişi olarak tanıtıp katılanların şirketlerinin yabancı ortağının vize sorununu çözeceği vaadinde bulunduğu, bu vaadi ve işlerini takip ettiğine ilişkin Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı başlıklı evraklar sunduğu, farklı tarihlerde 45.000, 30.000 ve 16.000 TL para alıp yarar sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,