Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3878 K.2015/7555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, A.. T.. sahte ismini kullanarak kuyumcuların olduğu bir iş merkezinde işyeri kiraladığı, çevresine yüksek gelirli iş adamı görüntüsü vererek güven oluşturduğu, aynı iş merkezinde bir kuyumcuda çalışan ve tanık olarak dinlenen İ..

E.. ile yakınlık kurarak aynı iş çevresinden insanlarla tanışarak açacağı kuyumcu dükkanı için çok sayıda kuyum toptancısından senet karşılığı mal aldığı, müştekilerle de aynı şekilde tanık İ.. vasıtasıyla tanıştığı, aynı iş yerinde satış elemanı olarak çalışan müştekilerden aldığı altınlar karşılığında da imzasını sahte ismi ile kendisinin attığı, yazılarını ise müştekilerden O.. tarafından doldurulan 80.000 TL değerinde bono düzenlediği,

aldığı mallara karşılık verdiği senetlerin ödeme günü geldiğinde ortadan kaybolduğu anlaşıldığından sanığın hile ve desise ile kendisine menfaat temin etmek suretiyle basit dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı işyerinde çalışan iki ayrı satış elamanı olan müştekilerden değişik zamanlarda mal alarak aynı suçu birden fazla kez işlediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.