Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3896 K.2015/6696

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ile katılan A.. G..'ın aynı işyerinde işçi olarak çalışmakta iken sanığın katılanın özürlü ve algılama yeteneğinin zayıf olduğunu bildiği halde 05.03.2009 tarihinde ....

Bank'tan kendi adına 4.000 TL kredi talebinde bulunup katılanı kefil gösterdiği, bu kredi borcunun yedi taksidinin ödenmediği, daha sonra sanığın katılanı yönlendirerek 22.10.2009 tarihinde katılanın 3.000 TL kredi kullanmasını sağlayıp kendisinin de kefil olduğu, sanığın 09.02.2010 tarihinde katılanı ............. şubesine götürdüğü ve katılanın asıl borçlu, tanık F..

Ö..'ın ise kefil olduğu 8.500 TL kredi kullanıldığı, çekilen para ile bir önceki kredi borcunun kapatıldığı, kalan parayı sanık ile katılanın paylaştıkları, son çekilen kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle katılan aleyhinde başlatılan icra takibini katılan A..

G..'ın eşi olan diğer katılan A.G.'ın öğrenmesi üzerine sanık hakkında şikayetçi olduğu, sanığın bu şekilde fiil ehliyeti bulunmayan katılanın algılama yeteneğinin zayıflığından istifade ederek bankalardan alınan kredilerin bir kısmını almak suretiyle haksız menfaat sağlayıp dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda,

Sanıkla katılan arasındaki ilişkinin kredi borcuna kefil olmaktan doğan hukuki ihtilaf niteliğinden olduğundan bahisle unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.