Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3931 K.2015/6791

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, telefon satışı yapan katılanın işyerine giderek telefon satın alıp karşılığında kullanılmış iki adet telefon vererek 250 TL borçlandığı, konuşma sırasında sanığın araç alım satım işi yaptığını söylediği, katılanın da araç almayı düşündüğünü söylemesi üzerine sanığın katılanın istediği modelde bir aracı satın alacağını, birlikte gidip bakabileceklerini teklif etmesi üzerine aracı almak amacıyla I.. otogarına yakın bir yere gittikleri, sanığın elinde senet olduğunu ancak galericiye 500 TL para vermesi gerektiğini 400 TL paraya ihtiyacı olduğunu söyleyip katılanı ikna ederek katılandan 400 TL para aldığı,

kendisinin galericinin yanına gideceğini katılana beklemesini söyleyip yanından ayrıldıktan sonra geri dönmediği, sanığın bu şekilde hileli hareketlerle menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 6.500 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

3-Hapis cezası yanında belirlenen tam gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,