Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/40 K.2015/37

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tensiple karar verilip, duruşma açılmadığı için çağrı kağıdı ile çağrılmayan, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1.maddesi uyarınca temyiz yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.11.2002 tarih, 272/402 E-K, 25.03.2014 tarih 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında da vurgulandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesi ile aynı mahiyette hüküm içeren ve 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine göre; mahkemeye gelmemiş sanıklar hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnasının, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması halinde verilen beraat kararı ile sınırlı olduğu, buna göre; sanıkların sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak ve delil takdirine girmek suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, duruşma açılıp sorgusu yapılmayan sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Şikayetçinin kamu davasından usulüne uygun çağrı kağıdıyla haberdar edilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan hüküm kurulması suretiyle CMUK'nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,