Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4041 K.2015/7528

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçinin yanına yaklaşarak üç sene çalıştığını, yanında 80 adet burma bilezik olduğunu tanesini de 450 TL’den satabileceğini söylediği, bu esnada 3'üncü bir şahsın yanlarında yaklaşarak 1.500 dolarla bilezik alabileceğini beyan etmesi üzerine, şikayetçiye iki tane hakiki bilezik vererek götür bunları kuyumcuya göster dediği, bileziklerin hakiki olduğunu öğrenen şikayetçinin 58 adet sahte bilezik karşılığı 12.000 USD’yi sanığa verdiği, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, şikayetçi beyanı, 19.03.2010 tarihli tutanak içeriği, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,