KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/4044 E., 2015/7277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2012/40617
- Mahkemesi
- Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/06/2009
- Numarası
- 2007/715 (E) ve 2009/644 (K
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Suç tarihi
- 16/05/2007
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın adresine 7201 sayılı Tebliğat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğat usulune uygun olmadığından, sanığın süresinde temyiz talebinde bulunduğunun kabulüyle yapılan incelemede;
Sanığın, katılana ait firmada satış temsilcisi olarak çalıştığı dönemde muhtelif firmalardan tahsil ettiği 3.211 TL'yi katılana ait firmaya vermeyerek uhdesine geçirdiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve dairece düzeltilen husus dışındaki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/4044, K. 2015/7277, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama