Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4116 K.2015/7370

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın hüküm kısmına sanığın adının “....” olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Katılanı telefonla arayan sanığın kendisini katılanın arkadaşı olan “Yücel başçavuş” ismiyle tanıttığı, arabasıyla kaza yaptığını ve tamircide olduğunu, tamir masrafı için parasının olmadığını söyleyip 500 TL istediği, katılanın da arkadaşına yardım için bu parayı sanığın tamirci olarak belirttiği ... ismine havale ettiği, aynı gün sanığın tekrar arayarak paranın yetmediğini söyleyip 250 TL daha istediği, katılanın bu parayı da gönderdiği, gönderilen paraların sanık tarafından çekildiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,