Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4159 K.2015/8283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanun'unun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağının belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre; eczacı olan sanığın yönlendirmesiyle devlet hastanesinde doktor olan diğer sanıkların görevleri dahilinde sahte reçete düzenledikleri, sanık olan eczacının bu reçeteleri katılan kuruma fatura ettiği, bu suretle sanıkların haksız menfaat temin ederek görevi kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Bu şekilde tavsif olunan doktor sanıkların eylemi TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağından ve söz konusu suçun cezasının üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; "nitelikli dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;