Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4331 K.2015/7689

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, yanında işçi olarak çalıştığı şikayetçi tarafından kendisine bozdurması için verilen 100 TL parayı bozdurma bahanesi ile şikayetçiye ait bisiklet ile işyerinden ayrılarak gittiği, suça sürüklenen şüphelinin bozdurmak için müştekiden almış olduğu 100 TL parayı ve müştekinin bisikletini sahiplenip geri müştekiye iade etmeyerek ortandan kaybolmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını