Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4430 K.2015/8133

Katılan sanığın müdürü olduğu şirkette şoför olarak çalışan şikayetçi sanığın şirkete ait tır ile Gaziantep iline malzeme götürüp oradan da Trabzon'a getirilmek üzere yeni bir malzeme yüklediği, bu iş için aldığı 1.200 TL'yi, yüklediği malzemeyi ve tırı katılan sanığı teslim etmediği, katılan sanığın da sinkaflı sözlerle şikayetçi sanığa hakaret edip, “kafanı kopartırım” diyerek onu tehdit ettiği iddia olunan olayda;

1-Katılan sanık G.. D.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin şikayetçi sanık Ö.. O..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi sanığa usulüne uygun olarak hakları hatırlatılmasına rağmen, 01/07/2011 tarihli duruşmada, kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca katılan sıfatını almayan şikâyetçi sanığın, katılan sanık hakkındaki beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Şikayetçi sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan beyanı, tanık anlatımı, sanık savunması ve diğer deliller birlikte değerlendirildinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında hapisten çevrilen 300 gün ve doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının 304 gün üzerinden hesaplanarak 6.080 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasından “yakınıcı sanığa verilen 304 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi haline göre günlüğü takdiren 20,00 TL den hesaplanarak 6.080 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklindeki bölümün çıkartılarak yerine “şikayetçi sanığa doğrudan verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 80 TL adli para cezasına çevrilmesine” ve “Şikayetçi sanık hakkında verilen 300 gün karşılığı adli para cezasının adli para cezasının TCK 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 80 TL adli para cezasına çevrilmesine” şeklinde cümlelerin