Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4488 K.2016/78

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay sabahı, 20 yıl öncesinden tanıdığı katılanı cep telefonundan arayarak, inşaat yapacağını söyleyip ruhsat almak için yardımcı olmasını istediği ve aynı gün belediye önünde buluştuklarında, elinde bir takım dosyalar ve paralarla belediye binasına girip çıkan sanığın katılanı aldatıp inşaat ruhsatı için parasının yetmediğini söyleyerek önce 200 avro, ikinci kez belediye binasına girip çıktığında yine parasının yetmediğini söyleyerek 50 TL alıp ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, etkin pişmanlık hükümleri gereğince katılanın zararını gidermeyen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının katılanın zararının giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesi hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,