Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4534 K.2015/8287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın dizüstü bilgisayarını onarım amacıyla sanığa bıraktığı ve bu bilgisayarı çeşitli bahanelerle aradan bir aydan fazla süre geçmesine karşın katılana geri vermediği, ayrıca olay günü katılan polis memurları ile birlikte işyerine gelen katılanı yaralamak amacıyla katılana kül tablasını fırlatarak yaralamak istediği ancak kül tablasının katılana isabet etmediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1- Yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın, katılanı yaralamak amacıyla katılana kül tablasını fırlattığı ancak kül tablasının katılana isabet etmediği kolluk tutanağı, katılan ve şikâyetçi polisler anlatımı ile anlaşıldığından yaralamaya teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, katılana fırlattığı kül tablasının TCK’nın 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılması nedeniyle TCK’nın 86/3-e maddesi uyarınca yaralama suçunda artırım yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Katılanın diz üstü bilgisayarını onarım amacıyla sanığa bıraktığı ve bu bilgisayarı çeşitli bahanelerle aradan bir aydan fazla süre geçmesine karşın katılana geri vermediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,