Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/455 K.2015/1390

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.04.2009 tarihinde ...Gazetesine "hukuk büromuza emekli, araçlı, bay personeller aranıyor" biçiminde ilan veren sanığın, bu ilan vasıtasıyla kendisine ulaşan katılana kendisini avukat olarak tanıtmak suretiyle, 07.04.2009 tarihinde... ilçesine icra dairesinde bir işi olduğundan bahisle gittikleri, burada harcın yatırılmadığı gerekçesiyle katılandan ...’ya giderek para getirmesini istediği, daha sonra katılana parası olup olmadığını sorduğu, katılanın olmadığını söylemesi üzerine katılana ait ... Bankası ... kredi kartı hesabından 300 TL çektirmek suretiyle aldığı daha sonra da ...’da araçtan inerek, ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,