Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4577 K.2016/1696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede sanık ...'ın temyiz isteminin, bir haftalık süreyi geçirdiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, sanığa gerekçeli kararın 28/12/2011 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in asker arkadaşı şikayetçi...'i arayarak, teyzesinin bahçesinde gömü altını bulduğunu, 15.000 TL verdiği takdirde teyzesinden bu altınları alabileceğini söylediği, bunun üzerine şikayetçinin sanık ... ile buluşmak üzere Turgutlu ilçesine gittiği, burada ...'in teyzesinin oğlu olarak sanık ...'i şikayetçi ile tanıştırdığı, sanıkların parayı aldıktan sonra altınları getirecekleri bahanesi ile şikayetçinin yanından ayrıldıkları ve geri gelmedikleri anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,