KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/4602 E., 2016/437 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 15 - 2012/89854
- Mahkemesi
- Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 23/11/2011
- Numarası
- 2010/146 (E) ve 2011/1581 (K
- Suç
- Dolandırıcılık
- Suç tarihi
- 25/06/2009
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dışı sanık İ.. Ş.. ile birlikte katılanı ellerinde bulunan zincir ve bileziklerin altın olduğuna inandırdıkları, bu sahte takıları katılana satmak suretiyle katılandan 20.000 TL para aldıkları anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,
2-Suç tarihinin 25/06/2009 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 27/06/2009 tarihi olarak yazılmış olması nedeniyle bu husus,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/4602, K. 2016/437, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama