Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4604 K.2015/7026

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ü.. Y..'ın katılan İ.. T..'un yetkilisi olduğu ve cam üreten şirkete zaman zaman müşteri tavsiye ettiği ve katılanın güvenini kazandığı, olay tarihinde de bir tanıdığı adına mal alacağını söyleyerek suça konu 30/11/2007 vade tarihli, 9.500 TL meblağındaki çeki katılana verip karşılığında aynı meblağda cam ürünü aldığı, ancak çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı iddia olanan olayda; oluşa, sanığın savunmasına, katılan beyanına, banka yazısına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın bankanın maddi varlıklarından olan sahte çek kullanmak suretiyle mal alımı yapmak şeklide gerçekleştirdiği eyleminin dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturuduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine. ancak;

Sanık hakkında hükmün esasını oluşturan kısa kararda belirlenen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı ve sonuç hapis cezasının 2 yıl 6 ay olarak gösterildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında belirlenen sonuç cezanın "2 yıl ay hapis" şeklinde yazılarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,