Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4653 K.2016/149

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanıkların katılanın işyerine geldikleri, sanık F.. T.. adına sahte olarak düzenlenmiş SGK kimlik kartını göstererek denetim yapacaklarını belirterek yaptıkları denetim sonucu iş yeri durum tespit tutanağı düzenleyip SGK mevzuatına aykırılıklar saptandığını belirtip 16.000 TL ceza ödeyeceğini söyledikleri, sonrasında katılana yardımcı olabileceklerini söyleyerek bir telefon numarası bırakıp gittikleri, verilen telefon numarasından sanık F..

T.. ile görüşen katılana 3.000 TL vermesi halinde sorunun halledileceğinin bildirildiği, katılanın muhasebecisi S.. K..'e durumu anlatması üzerine Savaş'ın yaptığı araştırmada düzenlenen işyeri tespit tutanağının sahte olduğunu öğrendiği ve durumu polise haber verdiği, parayı vermek üzere anlaşılan buluşma yerinde sanıklar F.. T.. ve R..

S..'ın parayı alırken yakalandıkları, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde teşebbüs aşamasında kalan kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

1- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işledikleri anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık İ.. K.. müdafii ve sanıklar F.. T.., R.. S.., A.. A.. müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında TCK'nın 158/1-d maddesi gereğince hüküm kurulurken temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan temel gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesinin ardından gerekli indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. K.. müdafii ve sanıklar F.. T.., R.. S.., A.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün”, “1.200 TL”, “300 TL” ve “250 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “60 gün”, “15 gün”, “12 gün” ve “240 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Müşteki, tanık ve sanık beyanları, teşhis tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından fikir ve eylem birliği içerisinde sanıklar İ.. K.., R.. S.. ve A.. A..'ın resmi belgede sahtecilik; sanık F.. T..'ın ise zincirleme suç niteliği kazanan resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.