Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4772 K.2015/7181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın muhtaçlara yardım etmeyi sevdiğini söyleyerek şikayetçi ile konuşmaya başladığı, yerde tomar halinde para bulduğu esnada yanlarına gelen dava dışı meçhul şahsın annesine ait paranın kaybedildiğini, para bulup bulmadıklarını sorduğu, şikayetçinin çantasına bakmak istemesi üzerine, içini eli ile karıştırdığı, para bulamadığını söyleyerek yanından uzaklaştığı, şikayetçinin çantasını kontrol ettiğinde içerisinde bulunan 400 TL parasının olmadığını fark ettiği, sanığın bu şekilde meçhul şahısla birlikte dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanığın annesinin kaybettiği paraları şikayetçinin alıp almadığını kontrol bahanesi ile elini şikayetçinin çantasına sokarak, bulunan paraları alması şeklinde gerçekleşen olayda şikayetçinin paraları sanığa teslim etme iradesi bulunmadığından eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 180 gün olarak tayin edilmesi,