Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/493 K.2015/1583

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçinin çalıştığı etli ekmek fırınına giderek etli ekmek siparişi verdiği, şikayetçiyle birlikte kendisine ait olduğunu söylediği dükkana doğru babasıyla telefonda konuşma numarası yaparak gittiği, şikayetçiye 200 TL vereceğini ve kendisine 165 TL vermesini istediği, şikayetçinin de 165 TL'yi sanığa verdiği ve 200 TL'yi karşıdaki dükkandan alacağını söylediği, şikayetçinin etli ekmekler ile sanık tarafından gösterilen dükkana gittiğinde buradaki kişilerin sanığı tanımadıklarını söyledikleri, sanığın karıştığı başka dolandırıcılık suçlarından dolayı yakalanması üzerine şikayetçi tarafından teşhis edildiği ve dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, teşhis ve yakalama tutanaklarına, ikrar içeren sanığın savunmalarına, şikayetçinin beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin çalıştığı etli ekmek fırınına gelerek sipariş veren, şikayetçi birlikte kendisine ait olduğunu söylediği işyerine doğru giderken babası ile telefonda konuşma numarası yapan, şikayetçiden 200 TL vereceğini söyleyerek para üstü olarak 165 TL'yi alan ve 200 TL'yi karşıdaki dükkandaki kişilerin vereceğini söyleyen ve daha sonra karıştığı başka dolandırıcılık suçlarından dolayı yakalanıp şikayetçi tarafından teşhis edilen sanığın sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.