Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4979 K.2016/815

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanlar ve şikâyetçi ...’e kendisini avukat olarak tanıtarak çeşitli dava ve icra işleri nedeniyle farklı tutarlarda paralar almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1- Sanığın, katılan ... ve şikâyetçi ...’e karşı işlediği dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan, şikâyetçi ve tanık anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın avukatlık ruhsatnamesi olmadığı halde, katılan ve şikâyetçiye kendisinin yıllardan beri avukatlık yaptığını, tüm icra ve dava işlerini takip edeceğini belirterek çeşitli miktarlarda paralar aldığı ve daha sonra katılan ve şikâyetçiyi çeşitli bahanelerle oyaladığı anlaşıldığından katılan ve şikâyetçiye karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan ve şikayetçiye karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin; yine adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

b- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi; yine, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3. fıkraların uygulanmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanığın, katılan ...’a karşı işlediği dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanık savunması, katılan, şikâyetçi ve tanık anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın katılana karşı dolandırıcılık suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Katılanın toplam 5000 TL olan zararının 1000 TL’lik bölümünün sanık tarafından giderildiğini belirtmesi karşısında, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından katılandan kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulmaması,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

c- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nın 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,