Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5007 K.2016/1677

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07.08.2010 tarihinde saat 16:30 sıralarında... ilçesi,...Köyünden Altunhisar ilçesine doğru seyir halinde olan bir kamyonun, viraja süratli girmesi nedeniyle kontrolünü kaybederek kaza yaptığının ve kaza neticesinde suça sürüklenen çocukların yaralanmış olduğu, bahse konu aracı sanık ...'ın kullandığı, ancak ...’ın kazaya karışan aracı kullanmaya yeter sınıfta ehliyeti olmadığından; gerek bu sanık, gerekse sanık ... ile suça sürüklenen çocukların bahse konu aracı kullananın sanık ... olduğunu bildirdikleri,

Sanık ...’in de 04.10.2010 tarihinde kolluk nezdinde şüpheli sıfatıyla alınan ifadesinde, aracı kendisinin kullandığını ifade ettiği ve bu şekilde taksirle yaralama suçunu üstlenmiş olduğu iddia olunan olayda;

1-... hakkında suç üstlenme suçuna ilişkin temyiz incelemesinde,

Sanık ...’in suç üstlenme niteliğindeki ifadesini 04.10.2010 tarihinde vermiş olduğu anlaşılmakla, karar başlığında bu sanık bakımından suç tarihinin hatalı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanığın eyleminin suç üstlenme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Beraat eden sanık ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.02.2013 tarih ve 2011/5.MD-137 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar lehine ayrı ayrı maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı hüküm fıkrası tamamen çıkartılarak yerine "Sanıkların ve suça sürüklenen çocukların kendilerini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından,