Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/501 K.2015/7394

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kız kardeşi olan temyiz dışı sanık vasıtasıyla tanıştığı katılandan, Başbakanlıkta çalıştığını, işe girmesine yardımcı olacağını söyleyerek 2.000 TL, 400 TL ve 200 TL olmak üzere toplam 2.600 TL parayı belirli zaman aralıklarıyla almak suretiyle haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Karar başlığında suç tarihinin katılan tarafından en son paranın gönderildiği tarih olan 29/05/2008 yerine 28/04/2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, belirli zaman aralıklarıyla katılandan 2.000 TL, 400 TL ve 200 TL olmak üzere toplam 2.600 TL aldığı, böylelikle bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 80 gün olarak tayin edilmesi,