Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5023 K.2015/4967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde ...’dan çalmış olduğu ... plakalı Yağmur marka pat pat tabir edilen tarım aracını ... ilçesine getirdiği, burada arızalanan aracı tamir ettiren sanığın tamir bedeli mahsup edildikten sonra kalan 2.500 TL karşılığı aracı tamirci olan mağdura satmayı teklif ettiği, bu satım bakımından güven telkin edebilmek maksadıyla da aracı başka birinden satın almış gibi gözüktüğü ve sanık tarafından tanzim edilmiş bulunan sahte bir satım sözleşmesini mağdura verdiği, bunun üzerine sanığa güvenen mağdurun suça konu tarım aracını sanıktan satın aldığı,

sanığın daha önce hırsızlık yaptığını çevreden öğrenen mağdurun, kendisine yapılmış bulunan satıştan şüphelenerek durumu kolluğa bildirmesi üzerine durumun ortaya çıktığı ve suça konu tarım aracının görevlilerce teslim alındığı iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın eylemlerinin özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın adli sicil kayıtları üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2001/53 E. ve 2001/48 K. sayılı kararına konu mahkumiyetin 4 yıl 2 ay hapis cezasından ibaret olduğu ve 17.11.2005 tarihinde infaz edilmiş olduğu görülmekle, infaz tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmiş bulunan bahse konu ilamın 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b maddesi karşısında tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- Dolandırıcılık suçu kapsamında sanık hakkında adli para cezasına hükmedilirken, belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,