Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5079 K.2016/966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin sanığın son icrai hareketini gerçekleştirdiği ve menfaati temin ettiği tarih olan 15/07/2010 tarihi olduğundan, gerekçeli karar başlığında 26/07/2010 olarak yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adına kayıtlı arsada bulunan evi hakkında, 09/12/2009 tarihinde encümen kararıyla imarsız, kıyı kenar çizgisi dahilinde kaçak yapı olduğundan bahisle yıkım kararı alındığı, bu kararın 20/05/2010 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın devredeceği yerle ilgili yıkım kararı olduğunu bildiği halde burayı 15/07/2010 tarihinde vekalet verip katılana sattığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,