KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/5394 E., 2016/5641 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 80 TL adli para cezası; 257/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanığın duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Avukat olan sanığın, olay tarihinde müvekkili olan katılan aleyhine hukuk mahkemesinde açılan davada, müvekkilinin rızası hilafına taşınmazın tapu kaydındaki değeri olan 35.000 TL bedel üzerinden davayı kabul ederek sonuçlandırdığı, verilen kararı temyiz etmeyerek kesinleşmesini sağladıktan sonra taşınmazın bedeli olan 35.000 TL’yi katılan adına mahkeme veznesinden tahsil ettiği, ancak söz konusu miktarı müvekkili olan katılana vermeyerek uhdesinde tuttuğu ve katılanın icra takibi başlatması üzerine 10.400 TL’lik kısmını katılanın hesabına yatırdığı, bu suretle sanığın görevi kötüye kullanma ve hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia ve kabul edilen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, ancak;
Katılanın, hüküm verildikten sonra gönderdiği 10.08.2012 havale tarihli dilekçesinde, vekili olan sanığın aldığı 35.000 TL parayı zamanında kendisine ödediğini, ortağı ile olan anlaşmazlığı nedeniyle sanık hakkında şikâyette bulunduğunu beyan etmesi karşısında, TCK'nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/5394, K. 2016/5641, 3 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama