Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/541 K.2015/956

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 27/08/2010 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin 05/08/2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın sattığı araç karşılığı 2.250 TL nakit para ve 9.000 TL bedelli bir çek aldığı, çekin karşılıksız çıkması üzerine çek sahibinden 9.500 TL bedelli bir senet aldığı, senedin de vadesinde ödenmediği, bu konuları paylaştığı ağabeyinin arkadaşı vasıtasıyla sanık ile tanıştığı, sanığın bu alacağı tahsil edebileceğini, sorunu çözebileceğini söylediği ve ertesi gün katılanı arayıp aracı alan kişinin ailesi ile görüşüp ikna ettiğini, 2.250 TL para ile senedi vermek koşuluyla aracın iade edileceğini, parayı kendisine vermesi gerektiğini,

bu parayı aracı alan kişinin ailesine vereceğini ve aracı alanı da evinden alıp 3 nolu notere getireceğini, noterde senedi verdiğinde arabanın satışının yapılacağını söyleyip 2.250 TL parayı aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,