Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5438 K.2015/8072

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların kendileri gibi sağır ve dilsiz olan katılan ile tanıştıkları, sanık ...'in kendisini Bülent Yurtaşan adıyla, sanık Ramazan'ın ise kendi ad ve soyadı ile tanıtarak arkadaş oldukları, sanıkların olay tarihinde katılanın Söğüt ilçe merkezindeki ikametine misafir olarak geldikleri, burada sanıkların kendilerine peşinat olarak 7 adet bilezik vermesi halinde Eskişehir ilindeki TOKİ evlerinden ev sahibi yapabileceklerini söyledikleri, hileli davranışlarına aldanan katılanın toplam 93,86 gr ağırlığındaki ve 7.000,00 TL değerindeki 7 adet altın bileziğini sanıklara verdiği,

sanıkların ayrılmasından sonra sanıklar tarafından dolandırıldığını anlayan katılanın cep telefonu aracılığı ile sanıklardan kendisinden almış oldukları 7 adet bileziğini geri istediği, bunun üzerine sanık Murat'ın cep telefonundan farklı zamanlarda tehdit içerikli mesajlar yolladığı anlaşıldığından, sanıklara yüklenen dolandırıcılık ve tehdit suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Haklarında lehe olan hükümlerin uygulanmasını isteyen ve Adli Sicil Kaydı bulunmayan sanıkların savunmaları talimat mahkemesince alınmış olup yargılama mahkemesinin huzuruna hiç çıkmamış olmaları karşısında

sanıkların kişilikleri hakkında olumsuz kanaate neden olan hususlar açıklanmadan, soyut şekilde ve dosya içeriğine uymayan "Yargılama sürecinde pişmanlık göstermedikleri" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,