Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5545 K.2016/2357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde .. İlinde bulunan... Şubesinden para çeken şikâyetçinin yaya olarak ... Caddesi üzerinde bulunan seyyar milli piyango tezgâhına gittiği sırada yanına yaklaşan tanımadığı bir şahsın şikâyetçiye “annem öldü, fakir birilerine hayrına eşya vereceğiz senin tanıdığın var mı” diye sorduğu, şikâyetçinin “ağabeyimin ekonomik durumu kötü, bahsettiğin eşyayı ağabeyime verebiliriz” şeklinde cevap vermesi üzerine bu kişinin şikâyetçiyi yakınlarda bulunan bir binaya götürdüğü,

bilahare bu binadan içeri girdikleri sırada merdivenlerden aşağı inen sanığın şikâyetçiyi ve yanındaki kişiyi karşıladığı ve şikâyetçiye sanki kendisini daha önceden de tanıyormuş gibi “ne haber Beşiktaşlı” şeklinde seslenerek gerçekten de Beşiktaşlı olan şikâyetçinin kendisine güven duymasını sağladığı, bu sırada şikâyetçiyi bu binaya getiren şahsın cebinden 1.000 TL para çıkartarak şikâyetçiye verdiği ve “al bu parayı da abine verirsin” dediği, şikâyetçinin söz konusu parayı aldığı,

ancak bu sırada parayı veren kişinin şikayetçiye “sen parayı bana geri ver, hatta üzerindeki paraları da ver, ben bu paraları 3 katta oturan hocaya okutup geleyim” demesi üzerine şikayetçinin bu kişiye güvenerek daha önceden kendisine verilmiş olan paraları ve yine o sırada üzerinde bulunan yaklaşık 1.000 TL parayı açık kimliği tespit edilemeyen bu şahsa verdiği,

parayı alan şahsın hızlıca üst kata çıktığı, bir süre sanıkla birlikte bina girişinde bekleyen şikayetçinin aradan yaklaşık 10 dakika geçmesine rağmen parayı alan şahsın geri dönmemesi üzerine durumdan şüphelendiği ve kontrol amaçlı üst kata çıktığı, ancak burada kimseyi bulamayınca aşağıya indiği,

bu sırada şikayetçinin üst kata çıkmasını fırsat bilen sanığın da olay yerinden kaçtığı, bu şekilde sanığın açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıs ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde hakaret ederek hileli davranışlarla şikâyetçi kandırıp parasını almak suretiyle üzerine atılı “dolandırıcılık” suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

sanığın şikayetçiye yönelik dolandırıcılık eylemini dini inanç ve duyguları aldatma aracı olarak kullanmak suretiyle işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın bu eyleminin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,