Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5569 K.2016/2071

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in katılanın yanına gelerek bir emlak dükkanının yerini sorma bahanesi ile katılan ile iletişime geçtiği ve katılana elinde 4.500 TL değerinde bir fotoğraf makinesi olduğunu, bunu satmak istediğini, bir iş yeri ile 2.500 TL'ye makineyi satmak için anlaştığını, ancak iş yeri sahibinin kendisi için yurt dışında gavurlaştılar diye söylemesi üzerine makineyi satmaktan vazgeçtiğini ifade ettiği, bu esnada diğer sanık ...'un gelerek "kusura bakma babam şeker hastası, ne dediğini bilmiyor, makineyi ben satın alacağım" dediği, ancak sanık ...'in Mesut'a bu makineyi sana satmıyorum şeklinde cevap verdiği,

bunun üzerine sanık ...'un katılana makineyi sen satın al dediği ve katılanın sanıkların konuşmalarından etkilenerek çok değerli bir makine olduğu düşüncesi ile 30 TL değerindeki fotoğraf makinesine 400 TL verdiği, ancak daha sonra fotoğraf makinesinin kalitesiz ve niteliksiz olduğunu, değerinin ise sadece 30 TL olduğunu anladığı, böylelikle sanıkların birlikte hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda, sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.