Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5624 K.2016/2373

... için, TCK 157/1, 62/1, 53/1, 52/2, 63 mad uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu, 5.000 TL adli para cezası, tutukluluğun mahsubu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılana ellerinde bulunan gömü altını paraya çevirmek istediklerini söyledikleri ve numune olarak bir adet gerçek altın verdikleri, katılanın ikna olması üzerine sanıklara 11.000 TL verdiği, sanıkların ise parayı aldıktan sonra olay yerinden kaçtıkları anlaşıldığından suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine

kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her iki sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerlerine , “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,