Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5646 K.2016/2068

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın kullanmakta olduğu cep telefonunun kimliği tespit edilemeyen bir şahıs tarafından arandığı ve bu şahsın kendisini komiser ... olarak tanıtarak, katılanın nüfuz cüzdanı kopyalanmak suretiyle yirmi adet telefon hattı ve yirmi adet banka kartı çıkartıldığını, yedi ilde operasyon yapacaklarını, ancak operasyonu yapmak için para ihtiyaç olduğunu söylediği, katılanın bu beyana itibar etmemesi üzerine bu kez savcı olarak niteledikleri kişiyle görüştürdükleri ve bu kez katılanın inandığı,

bu nedenle katılanın bildirilen hesaba 80.000 TL para havalesi yaptığı, ertesi gün yine aynı yöntemle 119.200 TL ve 83.290 TL para havalesini yaptığı, katılanın göndermiş olduğu hesabın sanığa ait olduğu, bu şekilde sanığın suçun işlenmesine iştirak etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, kısmi ikrar, katılan anlatımları, dekont örnekleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca TCK 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu,