KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/5892 E., 2015/6260 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2012/174096
- Mahkemesi
- Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/04/2012
- Numarası
- 2011/73 (E) ve 2012/54 (K
- Suç
- Dolandırıcılık
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.
Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;
Sanığın, katılan M.. K..'un işlettiği, Koç Petrol isimli petrol istasyonunda pompacı olarak çalıştığı ve katılanın izni doğrultusunda, müşterilere, veresiye defterine yazarak akaryakıt verdiği ancak sanığın kendisine duyulan güveni suistimal ederek, çeşitli tarihlerde, müşterilere sattığı akaryakıtın parasını peşin aldığı halde bunu katılana teslim etmeyerek, veresiye akaryakıt vermiş gibi deftere işlediği ve bu eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında oluşa uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 12 gün olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/5892, K. 2015/6260, 9 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama