Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5910 K.2016/3866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisini sürücü kursunun müdürü olarak tanıtan sanığın, katılandan 375 TL para aldığı, katılanın kursa kaydının yapıldığı ve sınavlara girmesine karşın, katılan tarafından sanığa verilen kurs ücretinin sürücü kursuna teslim edilmeyip mal edinilmek suretiyle sanığın katılana karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1- Katılanın, sanığa verdiği para nedeniyle sürücü kursuna kaydının yapıldığı ve sınavlara girdiği, bu haliyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin sürücü kursuna karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden değerlendirilmesi gerektiği, ancak bu konuda açılmış bir kamu davası olmaması karşısında, sanığın dolandırıcılık suçundan beraati yerine yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre ise; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,