Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5914 K.2015/6524

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, annesi E. Ö.'e vasi olarak atandığı, yetkili mahkemece Esma' nın bakım masrafları için sanığa, annesi Esma'ya ait taşınmazı satma yetkisi verildiği, sanığın söz konusu taşınmazı nakden sattığı, bir müddet sonra annesi Esma'nın ölmesine rağmen taşınmazın satımından elde ettiği parayı terekeye iade etmediği, hastalık masraflarını delillendiremediği ve vasinin her yılın sonunda hesap verme ve harcamalara ilişkin belge sunma yükümlülüğü bulunmasına rağmen bu yükümlülüklere uymadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, suçtan zarar gören katılan V.. Ö..'ün dosyada bir nüshası bulunan nüfus kayıt örneğinden kardeşi olduğu ve tarafların aynı konutta beraber yaşamadıklarının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, sanık hakkında şahsi cezasızlık ve indirim nedenleri arasında yer alan TCK'nın 167/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,