Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5982 K.2016/2678

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, evlenmek isteyen katılana bu amaçla bir kadın bularak evlendirmek vaadiyle 2.800 TL parasını aldıktan sonra temin ettikleri bayanın ortadan kaybolduğu, bu suretle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılan anlatımı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,