Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6018 K.2016/2792

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde taksicilik yapan katılanın yanına gelen sanığın, bir süre sonra havalanına gideceklerini söyleyerek katılanın cep telefonu numarasını alarak yanından ayrıdlığı, bir süre sonra katılanı telefonla arayarak ... meydanına gelmesini istediği, belirtilen yere gelen katılana sanığın, benim yeğenlerimi... hotelinden alıp, buraya getireceksin, daha sonra beni havalanına bırakacaksın, bunun için yeğenlerim sana 200 avro verecek, bu yüzden sen bana 100 avro karşılığı Türk Lirası ver, daha sonra hesaplaşırız dediği, katılanın beyanına inanan sanığın 100 avro karşılığı olmak üzere 250 TL para verdiği,

parayı aldıktan sonra sanığın aracın yanından uzaklaştığı, katılan sanığın telefonla aramasına rağmen ulaşamadığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda, savunma, katılan beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturudğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılıy iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yernide gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yernide görülmeyen diğer temyiz itirazlarının redidne ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108E., 2007/152 K. Sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlardan, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünden bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,