Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6026 K.2016/4275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı yerde askerlik yapan taraflardan katılanın hafta sonları ailesiyle görüşmek üzere cep telefonunu fırına bıraktığını bilen sanığın, katılan tarafından yazılmış gibi bir kâğıt hazırlayıp bunu fırında kendisine cep telefonu emanet edilen kişiye gösterip telefonu alıp sattığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,

2- TCK’nın 52. maddesi uyarınca, en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak belirlendikten sonra hükmedilen gün adli para cezası ile çarpılması suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "365 GÜN" ibaresinin tamamen çıkartılarak yerine,