Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6034 K.2015/5980

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın sahte sürücü belgesi fotokopisi ile kendisini “Ahmet” olarak tanıtarak şikayetçinin yanında işe başladığı, şikayetçinin dağıtım aracı ile birlikte bir miktar para ve çalışanların kullanımına tahsis edilen telefonu verdiği, sanığın aracı terkedip, şikayetçinin verdiği para ve cep telefonunu alarak ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Soruşturma aşamasında ifadesi alınan Halit Kaya'nın beyanları ve diğer deliller nazara alındığında sanığın kendisini farklı isimle tanıtıp sahte sürücü belgesi ile müracaat ettiği, bu nedenle baştan itibaren kastının hileli hareketlerle şikayetçiden menfaat temin etmek olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,