Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/604 K.2015/3387

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinden önce şikâyetçi ...'ın, çalıştığı kuaför dükkânına müşteri olarak giden sanığın bu vesile ile şikâyetçi ile tanıştığı, ilerleyen zamanlarda şikâyetçi tarafından gerçekleştirilen bir araç kiralama işine aracılık eden sanığın bu işlem sırasında şikayetçiden nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi fotokopilerini aldığı, daha sonra şikayetçiden aldığı nüfus cüzdanı fotokopisinden faydalanarak, üzerinde kendisinin fotoğrafı bulunan, sahte bir nüfus cüzdanı fotokopisi üreten sanığın bu nüfus cüzdanı fotokopisi ile ilk olarak şikâyetçi adına düzenlenmiş bir ikametgah belgesi aldığı,

bilahare sahte olarak ürettiği nüfus cüzdanı fotokopisi ve bu sahte belgeye istinaden temin ettiği ikametgah belgesi ile 18/08/2008 tarihinde ... A.Ş.

Gaziemir Şubesine müracaat eden sanığın kendisini ... olarak tanıtıp bireysel ihtiyaç kredisi müracaatında bulunduğu, bu işlem sırasında sanığın söz konusu krediyi alabilmek amacıyla düzenlenen bireysel kredi sözleşmesini şikayetçinin adı ile imzaladığı; gerekli prosedürün tamamlanmasından sonra, banka tarafından, sanığa 6.175 TL kredi verildiği; sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, şikâyetçi beyanına, katılan ...ne ait bireysel kredi sözleşmesi ile kredi ödeme tablosu içeriklerine, şikâyetçi ...’in kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanı fotokopisine, şikayetçinin kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş ikametgah belgesine ve tüm dosya kapsamına göre;

sanık ...’in katılan banka görevlilerine yönelik olarak sergilediği hileli hareketler ile tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını temin ettiği, sanığın söz konusu krediyi alabilmek için katılan banka görevlileri tarafından hazırlanan bireysel kredi sözleşmesini şikayetçinin ismi ile imzaladığı, dolayısıyla özel belge niteliğindeki bu sözleşmesinin sahte olarak oluşturulmasına sebebiyet verdiği, bu şekilde katılan banka zararına kendisine haksız yarar sağlayan sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği anlaşılmakla;

sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın katılan bankaya müracaat ettiği sırada sahte olarak oluşturulmuş nüfus cüzdanı fotokopisinin yanısıra bu kimlik fotokopisinde yer alan bilgileri destekleyici nitelikte olan ve üzerinde resmi mühür bulunan ikametgah belgesini de banka görevlilerine ibraz etmiş olması ve bireysel kredi sözleşmesini de bu nüfus cüzdanı fotokopisi ve ikametgah belgesindeki bilgilere göre doldurup imzalamış olması karşısında; tebliğnamedeki özel belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, iddianame ve hükmün gerekçesine göre 6.175 TL'lik kredi çekilmesi suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğunun kabulü ile hapis cezasının alt sınırdan verilmesine rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin elde edilen haksız menfaatin iki katını da aşacak şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,