Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6060 K.2016/3032

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların aynı araç içinde seyir halinde iken yol kenarında bekleyen mağdurun yanında durdukları, mağdura hayır yapmak istediklerini, verecekleri parayı bir fakire teslim etmesini istedikleri ve "paramız bütün, sizde bozuk para var mı, parayı size verelim" dedikleri, mağdura orjinal ancak tedavülden kalkmış bir adet Arjantin parası vererek "bu parayı siz bozdurursunuz" diyerek mağdurun 250 TL parasını alıp araçla yanından ayrıldıkları, sanıkların bu şekilde hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "otuzar gün" ve "onbeş gün", "onikişer gün", "ikiyüzkırkar TL" adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5'er gün", "2'şer gün",