Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6096 K.2016/2534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde ;

Sanığın "dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine" dair hükmü temyizde sanığın hukuki menfaati bulunmadığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin yapılan incelenmesinde;

Katılanın internet ortamında tanıştığı sanıkla arkadaş olarak evlenme vaadiyle birlikte yaşadıkları, dönemde sanığın katılandan toplam 60.000 TL menfaat temin ettiği, çeşitli yerlere borç yaptığı ve katılan aleyhine icra takibinin başlatılmasına neden olduğu, dolandırıcılık suçunun oluştuğu iddia olunan olayda;

Katılanın internet üzerinden tanışmış olduğu sanıkla belirli bir süre birlikte yaşaması, bu süreçte taraflar arasındaki harcama ve para ilişkisinin ne surette gerçekleştiğinin tarafların kendi iddia ve savunmaları dışında tespitinin yapılamaması karşısında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.