Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6142 K.2015/6790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdur M. Y.ı'ya ait olan ancak olay tarihinde M. Y..'nın suç tarihinde 14 yaşındaki oğlu mağdur H.Y.ı'nın bulunduğu markete girerek kendisi polis Haşim olarak tanıtıp mağdura babasının icraya borcu olduğunu bu nedenle 65 TL para vermesi gerektiğini söylediği, mağdurun paniğe kapılıp sanığa inanarak 65 TL parayı kasadan alıp verdiği, yarım saat sonra sanığın tekrar mağdurun yanına giderek yanlış hesapladığını babasının borcunun 155 TL olduğunu söyleyerek 90 TL daha alıp işyerinden ayrılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık, mağdur ve temyiz dışı sanık beyanları, mağdur ve sanıkla ilgili alınan doktor raporları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mağdur M. Y.'nın kollukta alınan 29/08/2007 tarihli beyanında, zararının tamamen giderildiğini ifade etmesi ve kararın gerekçe kısmında bu doğrultuda sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluştuğunun belirtilmesine rağmen uygulanmaması suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,