Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6157 K.2016/2628

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Galericilik yapan katılanın, sanık ...'tan ... plakalı aracı 70.000 TL'ye satın aldığı, araç değeri karşılığında da 35.000 TL bedelli iki adet senet düzenleyerek sanık ...'e verdiği, aracın satışını trafikte üzerine aldığı, daha sonra sanık ... ile katılanın aralarında yaptıkları görüşmelerle aracın bedelinin senet yerine 61.500-TL nakit para şeklinde ödenmesi konusunda anlaştıkları, bu anlaşma karşılığında da iki adet senedin müştekiye iade edileceği, sanıkların birlikte katılanın işyerine gittikleri, sanık ...'in senetleri önce müştekiye verdiği,

müştekinin senetlere bakmak isterken sanık ...'in vazgeçtiğini söyleyerek senetleri elinden geri aldığı, arkasından diğer sanık ...'ın sanık ...'e "anlaşma yapıldı, cayılmaz" diyerek katılanın elinden aldığı senetleri yırttığı, sanıkların nakit paraları da alarak işyerinden ayrıldıkları, ancak daha sonra yırtılmış süsü verilen senetlerin tahsil için bankaya ibraz edildiği,

böylelikle sanıkların hileli davranışlarla katılana ait 35000 TL bedelli iki adet senedi gerçekte yırtmadıkları halde yırtmış süsü vererek katılanı kandırıp senetlerin iade edilmesi halinde alabilecekleri nakit parayı da aldıkları, katılanın bu şekilde zarara uğratıldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

2-TCK'nun 51. maddesinde sadece hapis cezasının ertelenmesi düzenlenmiş olup 5237 sayılı TCK'nun uygulandığı durumlarda adli para cezasının ertelenmesine yasal imkan bulunmadığı halde; mahkemece sanığa hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezası da verilmiş olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uygulanırken sadece hapis cezasının ertelendiğinin yazılması gerektiği halde hüküm fıkrasında "Sanığın geçmişi, dosyaya yansıyan kişisel hali gözetilerek cezasının ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizce kanaat oluştuğundan sanık hakkında hükmedilen cezasının 5237 Sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine" denilmek suretiyle adli para cezasının da ertelenmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,her iki sanık hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve”500 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi,