KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/6197 E., 2016/2405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık suçuna teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet (5237 sayılı TCK'nın 157/1, 35/2, 53, 58 maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Market işleten şikayetçiyi telefon ile arayan sanığın, kendisini... isminde avukat olarak tanıtıp, Işık sitesinde ikamet ettiğini, öğretmen olduğunu söylediği eşinin de sürekli anılan marketten alışveriş yaptığını belirttikten sonra, bir şahsa borcunun olduğunu biraz sonra dükkana gelecek olan şahsa 150 TL vermesini rica edip, daha sonra kendisinin dükkana uğrayıp söz konusu parayı iade edeceğine dair yalan söylediği ve durumdan şüphelenen şikayetçinin adı belirtilen sitede .. adında bir avukatın oturup oturmadığını araştırması neticesinde; belirtilen isimde bir avukatın oturmadığını öğrenmesi üzerine polise ihbarda bulunduğu,
parayı almak için dükkana geldiğinde emniyet ekipleri tarafından yakalanan sanığın, bu şekilde hileli hareketler sergileyerek şikayetçiden haksız menfaat temin etmeye kalkıştığının iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanığın savunmalarına, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde; dolandırıcılık suçunun yaptırımının ''bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası'' olarak gösterilmesi karşısında; sanık hakkında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/6197, K. 2016/2405, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama