Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6199 K.2016/423

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu S.... Makina San. A.Ş isimli firmadan hurda demir satın alma konusunda anlaşması üzerine, işyerinde kantar olmaması nedeniyle hurda demirlerin tartımını yapmak amacıyla sanıkla birlikte şirket çalışanı olan tanık ...'ün Gebze Organize Sanayi Bölgesine gittikleri, tartım işlemi yapıldıktan sonra sanığın bir arkadaşı vasıtasıyla parayı ödeyeceğini söyleyerek hurda yüklü kamyonu bırakıp taksi ile belirtilen yere gittikleri, burada sanığın tanık ...'ü oyalayıp parayı ödemeden olay yerinden kaçarak ayrıldığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Sanığın hurda demirleri satın alacağını söyleyip anlaştıktan sonra, tartım sırasında parayı ödeyeceğini belirtmesine rağmen hileli hareketlerle parayı ödemeyip menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,