Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6276 K.2016/702

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” , (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 504 maddesine göre 2 yıldan 5 yıla kadar hapis; resmi evrakta sahtecilik suçunun cezası aynı Kanun'un 339/1 maddesi uyarınca 3 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;